”هر روز، روز خوبی برای زندگی کردن است!“ باب راس نقاش معروف آمریایی
باب راس در حال نقاشی بر روی بوم سهپایه
زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۴۲
دیتونا بیچ، فلوریدا
درگذشت ۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۵ (۵۲ سال)
اورلاندو، فلوریدا
ملیت ایالات متحده آمریکا آمریکایی
پیشه نقاش، معلم هنر، مجری تلویزیون
سبک مرطوب روی مرطوب (آلا پریما)
باب راس (به انگلیسی: Bob Ross) با نام واقعی رابرت نورمن راس (زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۴۲ - درگذشت ۴ ژوئیه ۱۹۹۵) یک نقاش، معلم هنر، و مجری تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر به عنوان سازنده و مجری برنامه لذت نقاشی که بیش از ۱۱ سال از شبکه پیبیاس در آمریکا و کانادا پخش شد، شناخته میشود.
محتویات
۱ زندگی شخصی
۲ برنامه تلویزیونی
۳ درگذشت
۴ منابع
زندگی شخصی
باب راس در ۱۹۴۲ در شهر ساحلی دیتونا بیچ، فلوریدا به دنیا آمد. پدر باب یک نجار بود. در ۱۷ سالگی پس از اتمام دوران دبیرستان در اورلاندو، به نیروی هوایی آمریکا پیوست. با انتقال او به انکوریج، آلاسکا از طرف ارتش، او برای اولین بار کوههای پوشیده از برف را از نزدیک میبیند که بعدها الهام بخش بسیاری از نقاشیهای او میشود. پس از پایان دوران خدمتش بود که به مدارس زیادی برای یادگیری نقاشی رفت، اما از کُندی رسم تابلوها با روشهای کلاسیک خسته و ناکام شد و تصمیم گرفت در روش «مرطوب روی مرطوب» در نقاشی تحولی ایجاد کند و آن را بکار گیرد تا بتواند بسیار سریعتر نقاشی بکشد و نقاشی یاد بدهد و این دستمایهٔ اصلی تکنیک او شد.
باب بعد از امتحان کردن روشهای بسیاری در نقاشی، از جمله نقاشی آبرنگ، توانست روش ویژهٔ خود را که برگرفته از روش مرطوب روی مرطوب است ابداع کند. در روشهای کلاسیک رنگ روغن معمولاً بعد از خشک شدنِ یک لایه رنگ، لایهٔ بعدی و جزئیات بعدی را اضافه میکنند و به همین دلیل نمیتوان یک اثر را یکباره خلق کرد. اما در روش مرطوب روی مرطوب میتوان در کمتر از یک ساعت بهطور کامل یک اثر را خلق کرد.
برنامه تلویزیونی
برنامه او تحت نام «لذت نقاشی با باب راس» از ۱۹۸۳ شروع به پخش شد و میلیونها نفر در سراسر دنیا این برنامه تلویزیونی را مشاهده میکنند. او در برنامههایش به همه ثابت میکند که همه میتوانند مانند او نقاشی بکشند. او با کلام شیوا و بسیار جذابش و استفاده از استعاراتی مانند: «این ابر کوچولو داره اونجا شادی میکنه»، «شاد باشی کوه کوچولو» و … قدم به قدم ما را با روح آرام و دیدگاه زیبای خود از زندگی آشنا میکند.
او با گفتن «این مخلوقات کوچک خدا دارن اونجا برای خودشون زندگی میکنن» به ما یادآوری میکند که هر چیزی و هر کسی به دوست نیاز دارد، حتی یک بوته. او علاقه زیادی به کشیدن درخت داشت و در همه نقاشیهایش درخت میکشید.
برنامه تلویزیونی باب راس در ایران از ۱۳۸۰ توسط شبکه چهار صدا و سیما آغاز به پخش شد.
باب در سخنانش میگوید: ”هر روز، روز خوبی برای زندگی کردن است!“ و این جمله بسیاری از بینندگانش را به زندگی و آرامش تشویق میکند. به همین دلیل است که میلیونها نفر در سراسر دنیا احساس نزدیکی با روح این مرد میکنند و او عمق دوستی را با وجود خود نمایش میدهد.
او تمام برنامههای خود را به صورت رایگان انجام داد[نیازمند منبع] و همین برنامه شهرت او را بسیار بیشتر کرد. او در تمامی برنامههایش بدون دیدن منظره یا عکس، نقاشی میکشید.
درگذشت
در چهار ژوئیه ۱۹۹۵ باب راس در ۵۳ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان فوت کرد.
بعد از فوت باب، یکی از دوستانش به نام آنیت کوالسکی روش باب را برای نقاشی گلها توسعه داد.
مدل نقاشیهایش متفاوت بود، طرح نداشت، بیگدار به آب میزد و هربار تاکید میکرد که هر درخت و کوه و بوتهای به حس و حال شما بستگی دارد و هرجور که دلتان میخواهد آن را روی بوم بکشید! حتی ما این اسامی رنگها را هم برای اولین بار از زبان او شنیده بودیم؛ آبی لاجوری، زرد اخرایی، قهوهای ونداک، قرمز رناسی به همراه قلموی ۵ سانتی، ۲.۵ سانتی و بادبزنی و خطکشی!
لذت نقاشی در ایران
باب راس با برنامه «لذت نقاشی با باب راس» معروف شده بود، از سال ۱۹۸۳ پخش آن شروع شد و ۳۱ فصل ۱۳ قسمتی داشت. نکتهای که درباره برنامههای او وجود داشت، به ادبیاتی برمیگشت که در حین نقاشی استفاده میکرد؛ «شاید اینجا چند صخره زندگی میکنه!»، «ابرهای کوچیک دارن شادی میکنن!»، «بوته کوچیکی با دوستش زیر سایهها زندگی میکنه!» و عباراتی از این دست که هم تفاوت برنامه هم تفاوت خودش را نشان میداد.
آشنایی ما ایرانیها با بابراس هم از برنامه «لذت نقاشی» شروع شد که از سال ۸۰ و شبکه چهار سیما پخش میشد، کیکاووس یاکیده جای راس صحبت میکرد و بدون شک یکی از دلایل در ذهن ماندن برنامه هم دوبله خیلی خوب آن بوده است.
باب راس سال ۱۹۹۵ درحالیکه ۵۳ سال سن داشت، به دلیل بیماری سرطان از دنیا رفت، اما انبوهی از
نقاشیهای مختلف از او به جا ماند که طی سالها خیلیها برای خرید آن تلاش کردند، اما هربار به در بسته خوردهاند، چون اساسا کسی نمیدانست نقاشیهای او کجاست!
واقعا نقاشیهای باب راس کجاست؟
طی سالهایی که برنامه باب راس پخش میشده و سالها بعد از مرگ او، خیلیها برای خرید نقاشیهایش پیشقدم شدهاند، اما با وجود تلاش از سوی علاقهمندان، کسی نمیدانست این نقاشیها کجا هستند. نقاشیهایی که با یک حساب سرانگشتی بیشتر ۳۰ هزار عدد بودند و میلیونها دلار هم قیمت داشتند.
اما چند سال قبل روزنامه نیویورک تایمز در جستوجویی توانست مجموعه نقاشیهای باب راس را پیدا کند! شرکتی که به نام باب راس ثبت شده و همه نقاشیهایش در جعبههایی کنار هم چیده و بسته بندی شدهاند. بستهبندیهایی که به گفته صاحب و کارمند آنجا شاید خیلی اصولی نباشند، اما مرتب و دقیق هستند و آنها هیچ برنامهای برای فروش تابلوها ندارند و در جواب «چرا» هم جوابی نداشتند، چون هیچوقت درباره این موضوع صحبت نکردهاند.
چه تعداد نقاشی؟
تعداد نقاشیهای باب در این دفتر خیلی زیاد است! او ۳۱ فصل ۱۳ قسمتی برنامه «لذت نقاشی» داشته که برای هر برنامه سه ورژن از یک نقاشی را میکشیده است! تقریبا کسی نمیدانست که باب هر نقاشی را سه بار کامل میکشیده، یکبار قبل از برنامه، یکبار در حین برنامه و یکبار هم بعد از برنامه!
باب روی هر کدام نشانهگذاری میکرده، عنوان «رزرو» روی بهترین نمونه، عناون «تلویزیون» روی نمونه معمولی و عنوان «کوالسکی» روی سومین نمونه که برای مادر صاحب همین شرکت بوده است.
اما خانم کوالسکی کیست؟
انت کوالسکی همان کسی بود که باعث ساخته شدن برنامه تلویزیونی باب راس میشود. وقتی پسر بزرگش از دنیا میرود، همسرش او را به کلاسهای نقاشی میفرستد، اما از میانه کلاس معلم تغییر میکند و باب راس که برای همه ناشناخته است، سر کلاس میآید و همین اتفاق سرآغاز آشنایی باب با انت و همسرش والت میشود.
نقاشیهایی با امضای ویژه!
با توجه به اینکه باب راس خودش را فردی علاقهمند به درخت و کوه نشان میداد، احتمالا شما هم فکر میکنید هر نقاشی که درخت و کوه داشته باشد، احتمالا برای اوست!
کارهای راس خاص است، مدلی که او ابرها و درختها را میکشد با بقیه تفاوت میکند و این چیزی نیست که از روی تصویر بتوان آن را تشخیص داد، کسانیکه نقاشیهای او را از ابتدا دنبال کردهاند، میتوانند تابلوی ساختگی را تشخیص دهند.
باب راس هیچوقت نمیمیرد
منابع
1 -ویکیپدیا،دانشنامهٔ آزاد
2 -سایت مستقل
:: موضوعات مرتبط: فرهنگی،اجتماعی،مذهبی و هنر
:: برچسبها: بیوگرافی, نمجری برنامه لذت نقاشی, شبکه پیبیاس, مدل
