تصویری از ناهارخوران | |
| اطلاعات کلی | |
|---|---|
| کشور |  ایران |
| استان | گلستان |
| شهرستان | گرگان |
| بخش | بخش مرکزی |
| دهستان | استرآباد جنوبی |
ناهارخوران  ۳۶٫۷۶۰۸°شمالی ۵۴٫۴۷۵۳°شرقی | |
| جغرافیای طبیعی | |
| ارتفاع از سطح دریا | ۶۲۳ متر |
ناهارخوران یک منطقه و پارک جنگلی در ۴ کیلومتری جنوب شهر گرگان است.[۱]
محتویات
نام[ویرایش]
از قدیم، بر سر راه کاروانهای حجاج یا زائران قرار داشتهاست. این کاروانها غالباً در دامنههای کوههای جنوب گرگان، اتراق کرده و چاشت ناهار میخوردند. به همین سبب این منطقه ناهارخوران شدهاست و البته هنوز هم مردم به آنجا میآیند و ناهار میخورند.[۱]
ویژگیها[ویرایش]
ویژگیهای طبیعی[ویرایش]
ناهارخوران و منطقه جنگلی آن که مطالعات نشان میدهد با ۴۰ میلیون سال قدمت در زمره مجموعه جنگلهای هیرکانی بوده و به عصر ژوراسیک بازمیگردند، اقلیمی معتدل و نیمهمرطوبدارند. هر قدر، ارتفاع بیشتر میشود، میتوان خنکی هوا را نسبت به گرگان و حتی پایین دست ناهارخوران هم احساس کرد. بر پایه آنچه در دانشنامه گلستان آمدهاست، منطقه جنگلی ناهارخوران با شیبی تند شروع میشود و پس از گذر کوتاهی از مسیر، یکنواخت میشود و تا پایان، ادامه مییابد.[۱]
جنگلهای ناهارخوران بازماندهای از جنگلهای کهن هیرکانیاست و هنوز هم میتوان، باوجود جنگل زداییها اراضی متراکمی را شاهد بود. از جمله گونههای گیاهی این جنگل، درختان بلوط، انجیلی، ممرز، افرا، نمدار، گیلاس وحشی، آزاد، خرمندی و درختچههای تمشک، کوله خاس گرگانی، ازگیل وولیک هستند که همگی بومی منطقه اند. اما درختان و گیاهانی هم هستند که اگرچه بومی نیستند، اما زیبایی خاصی به جنگل ناهارخوران بخشیدهاند و کاج، سرو، ماگنولیا، شمشاد، برگ نو، بید مجنون، پاپیتال و مینا از آن جمله اند. با وجود نفوذ انسانها تا عمق جنگل و از میان رفتن بافت طبیعی و زیستگاههای آن، هنوز هم گونههای جانوری در این منطقه زیست میکنند. گراز، شغال، خفاش، موش، راسو، سنجاب، عقاب، شاهین،قمری، دارکوب، جغد، دم جنبانک، صعوه، سهره، چرخ ریسک، گنجشک، کلاغ، سار و مارمولک از جمله این جانوران هستند.[۱]
ویژگیهای گردشگری[ویرایش]
جادهٔ ناهارخوران در یک روز بارانی
این منطقه از هوای نسبتاً مطبوع و ملایم تری در مقایسه با شهر و مناطق شمالی این منطقه برخوردار است. به مرور زمان و با افزایش جمعیت و وسعت شهر گرگان از حدود ۲۰ سال قبل فاصله بین مرکز شهر و ناهارخوران به خیابانی عمومی و نسبتاً شلوغ و پر رفتوآمد تبدیل شده و اکنون یکی از خیابانهای طولانی و اصلی گرگان است. این خیابان که به جاده ناهارخوران مشهور است، مسیری برای پیادهروی و نیز، تفریح مردم است.
آبشار مصنوعی در ناهارخوران
جوانان و به ویژه گرگانی (و گاه از دیگر شهرهای اطراف) در نیمه راه این جاده در نزدیکی محلی به نام باباطاهر، جنگل مصنوعی و ورودی جنگل النگ دره، مراسم و آدابی دارند. معمولاً شبهای پنجشنبه و جمعه مردم شهر به این نقطه آمده و از هوای تازه و ملایم آن استفاده میکنند. در غروب روزهای تابستان و ساعات اولیه شب گاهی تعداد مردم در محدودهای به وسعت دو سه کیلومتر مربع به بیش از ۳۰ هزار نفر میرسد. در زمستانها نیز بسیاری از مردم برای روزهای برفی و در فصل پاییز برای رنگهای زیبای درختان انجیلی که به صورت قرمز و زرد و گل بهی اند به این منطقه روانه میشوند چند قهوهخانه و رستوران و مهمانسرا و چهار هتل (هتل شهرداری، هتل جهانگردی، هتل راه و ماه، هتل رستوران باباطاهر) نیز در محوطه ناهارخوران وجود دارد که پذیرای مهمانیها و گردشگران میباشند.[۲]
مسیر جاده ناهارخوران به سمت جنوب پس از حدود ۷ کیلومتر به روستای زیارت میرسد با دو آبشار بلند و چشمه آب گرم که از ییلاقهای معروف شمال و نقاط دیدنی منطقهاست و به لحاظ حیاتهای تو در تو و رنگ دیوار خانهها و قدمت آن جزو ۲۰ روستای برتر گردشگری ایران است. در حال حاضر مورد تعرض آپارتمان سازها واقع شده و ارزش و جاذبه گردشگری خود را از دست میدهد.[۲]
نگارخانه[ویرایش]
جنگل ناهارخوران
اقامتگاههای هتل ناهارخوران
منبع - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
:: موضوعات مرتبط: فرهنگی،اجتماعی،مذهبی و هنر، ابن یمین فریومدی
:: برچسبها: امین فرومدی, ناهارخوران گرگان, استان گلستان, جنگلهای هیرکانی
