عمران صلاحی 10 اسفند سال 1325 در تهران به دنیا آمد. او نخستین شعرش در 15 سالگی در اطلاعات کودکان به چاپ رسید اما کار نوشتن را به گونهای جدی و پیگیر از 20 سالگی در نشریه فکاهی توفیق آغاز کرد. عمران صلاحی در کنار نوشتن و سرودن به تحقیق و پژوهش درباره طنز روی آورد و در سال 1349 کتاب طنزآوران ایران را با همکاری بیژن اسدیپور منتشر کرد. نخستین شعر از اشعار نیمایی عمران صلاحی در سال 1347 در مجله خوشه به سردبیری احمد شاملو انتشار یافت. صلاحی در عرصه شعر و در قلمرو طنز جدی و فعال بود. از سال 1352 تا 1375 در استخدام رادیو و تلویزیون بود و سالها با شورای عالی ویرایش صدا و سیما همکاری داشت. صلاحی آثار خود را در عرصه طنز از جمله با نام مستعار آقای شکرچیان به چاپ میرساند. از آثار منتشر شده عمران صلاحی میتوان به گریه در آب، قطاری در مه، ایستگاه بین راه، پنجره دن داش گلیر (به زبان ترکی آذربایجانی)، رویاهای مرد نیلوفری، گزینه اشعار، ناگاه یک نگاه، باران پنهان، هزار و یک آینه، آینا کیمی (به زبان ترکی آذربایجانی)، موسیقی عطر گل سرخ، مرا بنام کوچکم صدا کن و... اشاره کرد. عمران صلاحی 11 مهر سال 1385 در پی یک بیماری قلبی و ریوی در تهران درگذشت.
نمونه اشعار :
:: موضوعات مرتبط: عمران صلاحی
:: برچسبها: اشعار, عمران صلاحی, طنز, بهشت



